Stale stopowe zawierają poza węglem także inne pierwiastki (głównie metaliczne takie jak: nikiel, chrom, mangan, molibden, wanad, kobalt, tytan, niob, glin, miedź), które zmieniają jej właściwości. Najczęściej dodatki stopowe mają na celu podnieść hartowność, zwiększyć wytrzymałość na obciążenia statyczne lub dynamiczne oraz zmienić właściwości fizyczne lub chemiczne. Stale stopowe dzieli się ze względu na klasy jakości, mamy więc stopy: jakościowe oraz specjalne. Dla stali stopowych jakościowych przyjęto identyczne kryteria klasyfikacji jak dla stali niestopowych jakościowych, z uwzględnieniem dodatkowych wymagań dotyczących stężenia pierwiastków - równego lub większego od wartości granicznych. Stale stopowe z pierwszej grupy przeważnie nie poddaje się procesom obróbki cieplnej.

Stale stopowe jakościowe można podzielić na podgrupy:
• konstrukcyjne drobnoziarniste spawalne - przeznaczone na zbiorniki i rurociągi,
• na szyny, grodźce i kształtowniki górnicze,
• przeznaczone do obróbki plastycznej na zimno,
• eletrotechniczne - zawierają tylko krzem i aluminium,
• z miedzią - jako jedynym dodatkiem stopowym.

       Stale stopowe specjalne mają nadawane najbardziej zróżnicowane oraz ściśle określone właściowści mechaniczne, technologiczne i użytkowe. Podczas ich produkcji dokładnie reguluje się skład chemiczny i parametry procesu wytwórczego. Do tej grupy należą wszystkie stopy, które nie zostały ujęte w żadnej innej grupie. Są to najdroższe materiały konstrukcyjne, stosowane jedynie w najbardziej wymagających miejscach.

Stale stopowe dzieli się na podklasy:
• maszynowe,
• na urządzenia ciśnieniowe,
• konstrukcyjne,
• szybkotnące,
• narzędziowe stopowe,
• na łożyska toczne,
• o szczególnych właściowściach chemicznych.