Dodatki stopowe są to pierwiastki (najczęściej metaliczne), wprowadzane specjalnie do stopu w ilości pozwalającej na zmianę wybranych właściwości materiału. Przeważnie ich udział w stopie jest ograniczony do kilku procent zawartości, a tylko w nielicznych przypadkach może dochodzić do kilkudziesięciu procent. W stopie mogą występować także pierwiastki niekorzystnie wpływające na jego charakterystyki. Ich obecność jest podyktowana stosowaną rudą oraz procesem metalurgicznym i nie należy ich zaliczać do grona dodatków stopowych.

Pierwiastki chemiczne mogą występować w stopie:
• w roztworze stałym,
• jako węgliki lub azotki,
• w postaci wtrąceń niemetalicznych,
• jako związki niemetaliczne,
• w wolnej postaci.

       Wprowadzenie dodatków stopowych jest równoznaczne z podwyższeniem kosztów produkcji stali. W przypadku niektórych pierwiastków chemicznych są to znaczne kwoty. Dlatego też stosowanie stali stopowych do produkcji konstrukcji stalowych musi być racjonalne i dobrze zaplanowane.

Typowe pierwiastki stosowane jako dodatki stopowe to:
• mangan - rozdrabnia ziarna struktury, znacznie poprawia wytrzymałość na rozciąganie oraz obciążenia dynamiczne,
• molibden - zwiększa odporność na pełzanie oraz kruche pękanie,
• wanad - zwiększa drobnoziarnistość, sprężystość oraz twardość stali,
• wolfram - poprawia odporność na ścieranie oraz wytrzymałość na rozciąganie, zwiększa odporność na odpuszczanie (pozwala na pracę stopu w wysokich temperaturach),
• chrom - zwiększa hartowność, rozdrabnia ziarno, poprawia parametry wytrzymałościowe,
• nikiel - znacznie zwiększa udarność stali oraz hartowność,
• kobalt - zwiększa twardość, utrudnia powstawanie struktury martenzytycznej,
• krzem - stosowany jako odtleniacz, zwiększa twardość, ale powoduje większą kruchość materiału, używany w stalach sprężynowych i transformatorowych,
• tytan - zwiększa odporność korozyjną oraz poprawia właściwości mechaniczne,
• niob - znacznie poprawia właściwości wytrzymałościowe, a także odporność korozyjną stali w wysokich temperaturach,
• aluminium - ze względu na silniejsze od żelaza powinowactwo do tlenu używa się go do odtleniania surówek,
• miedź - zwiększa odporność korozyjną stopów żelaza z węglem.